««« بسم الله الرحمن الرحيم »»»
------------------------------------
آقاي عليخاني! پس آن گروهي كه براي تبليغ رفتند كارشان فقط ارسال پيك است ولا غير! درسته؟!
اولا: فرض كنيم آنها 10 نفر هستند.
فرمانده (مجتهد) به يك مسأله اي برخورد ميكند و شخصي از گروه را ميفرستد. مسافت هم تا مقر فرماندهي حضرت علي (به احتساب رفت و برگشت)
8 روز است.
حالا جناب فرمانده ميماند و 8 نفر ديگر. و بايد 8 روز صبر كند تا جواب مسئله را قاصد بياورد.
روز بعد باز هم مسئله اي پيش مي آيد و فرمانده يكي ديگر را ميفرستد.
و همچنين روز بعد و روز بعد و ...
بعد از هشتمين نفر ديگر فرمانده خودش تنها است!
سبحان الله! حالا نميخواهم زياد مثال بزنم. فقط اگر كسي به همين يك مثال بدقت فكر كند خواهد ديد كه اين عقيده اي كه بيان كرديد چيز مسخره اي است!!
ثانياً: شما از كجا چنين عقيده اي را بيان كرديد؟! كدام يك از علماي شيعه چنين عقيده اي را بيان كردند؟!! سبحان الله!
از كجا معلوم كه آنها راه برگشتشان را بلد باشند كه بخواهند قاصد بفرستند!؟!
آيا فكر ميكنيد نقشه اي و يا جي پي اسي داشتند؟!
آيا نميدانيد بسيار از مبلغين اسلام رفتند براي تبليغ دين و ديگر هرگز برنگشتند؟!
آيا نميدانيد كه سالهاي متوالي خبري از آنها نمي آمده است؟!
و شما به همين راحتي ميگوييد ميتوانند قاصد بفرستند!!
آيا هر قاصدي كه ميفرستاد تك و تنها راهي به اين طولاني را ميتوانست سالم به مقصد برساند؟!
آيا نميدانيد گروهي از اصحاب حتي از جنگلهاي انبوه و وحشتناك افريقا گذشتند تا تبليغ دين كنند؟!
فكر ميكنيد چگونه قاصدي تك و تنها (به فرض دو نفر و يا سه نفر هم باشند!) راه برگشت و دوباره برگشتش را صحيح و سالم ميپيمايد تا جوابي از معصوم بياورد؟!
سبحان الله!!
خير جناب عليخاني! الان وقتش است كه براي عقيده اي كه بيان كرديد سندي بيان كنيد.
سند اين عقيده اي كه گفتيد كجاست؟ منظورم از كتب خودتان است. چون بنده فكر نميكنم علماي تشيع چنين عقيده اي داشته باشند و به همين راحتي قاصدي براي معصومشان بفرستند!
منظور اين نيست كه سندي براي همين مثال داشته باشيد! چون اين فقط مثال بود. منظورم براي عقيده اي كه بيان ميكند است كه ميگوييد در هر شرايطي براي مسائل جديد حكم بايد از معصوم پرسيده شود ولو در مكاني دوردست باشد و تا گرفتن جواب بلاتكليف باشند!!
-----------------------------------
و اما جوابي كه براي سؤال «عقل» داديد منطقي نيست!
خلاصه ي جواب شما اينست كه مجتهد از عقلش براي استخراج جواب مسأله از ميان كتاب الله و احاديث معصومان استفاده ميكند!!
اما خير! اين جواب شما به دور از عقل است! چون تشيع عقل را بعنوان يك «منبع» براي مجتهد بيان ميكند و ميگويد كه مجتهد اگر درمورد مسأله اي چيزي در شرع پيدا نكند به حكم عقل حكم ميدهد. يعني همان چيزي كه بنده قبلاً گفتم كه «مجتهد ميتواند با توجه به علم بالايي كه درمورد مسائل دين دارد براي مسائل جديد حكم صادر كند.»
بخاطر اطمينان شما مدركي هم برايتان از سايت الشيعه باقي ميگذارم:
[عقل يكى از منابع چهارگانه احكام است. مقصود اين است كه گاهى ما يك حكم شرعى را به دليل عقل كشف مىكنيم. يعنى از راه استدلال و برهان عقلى كشف مىكنيم كه در فلان مورد فلان حكم وجوبى يا تحريمى وجود دارد، و يا فلان حكم چگونه است و چگونه نيست.]
و مثالي نيز زده است:
[مثلا در زمان شارع، ترياك و اعتياد به آن وجود نداشته است و ما در ادله نقليه دليل خاصى درباره ترياك نداريم اما به دلائل حسى و تجربى زيانها و مفاسد اعتياد به ترياك محرز شده است، پس ما در اينجا با عقل و علم خود به يك «ملاك» يعنى يك مفسده لازم الاحتراز در زمينه ترياك دسته يافتهايم. ما به حكم اينكه مىدانيم كه چيزى كه براى بشر مضر باشد و مفسده داشته باشد از نظر شرعى حرام استحكم مىكنيم كه اعتياد به ترياك حرام است.]
باتوجه به اين مدارك اگر به مجتهدينتان بگوييد كه شما اصلاً نميتوانيد حكمي از خودتان صادر كنيد و بايد از امام زمان بپرسيد، به نظر شما آنها چه جوابي به شما ميگويند؟!
---------------------------------
و اما در پايان گفتيد:
[مثلا مسائل مبتلا به جديد مثل عضويت تو گروهها و شبكه هاي هرمي يا هر چيز ديگه بوسيله عقل و اجماع و ارتباط دادن اين مسائل با كتاب و سنت نظر خودشون رو بيان مي كنن .]
مقداري فكر كنيد: آيا ارتباط دادن اين مسائل جديد با كتاب و سنت همان مقايسه كردن نيست؟!
و آيا مقايسه كردن همان قياس كردن نيست؟!
لازم است كمي انديشه كنيد. البته ميدانم كه شما قبول نخواهيد كرد اما محض اطلاع اين قسمت را نوشتم.
--------------------------------------
بنده منتظر جواب هستم.
« ومن الله التوفيق »